Poëzie & Proza, Sophie Janssens

Dat zal mij leren

Ik loop over straat, het is bijna nacht en ik probeer niet te denken aan de routes die ik neem omdat ik bang ben slachtoffer te worden van het patroon waar ik altijd in val: dat nachtelijke wandelingen op zoek naar nieuwe ideeën en bevindingen gekaapt worden door een leidende stem die luidruchtig maar totaal onzeker van zijn zaak roept welke wegen er het best ingeslagen kunnen worden voor de beste denkresultaten. Nee, vanavond zal ik zelf het woord in mijn hoofd voeren, juist door geen rekening te houden met mijn eigen zenuwachtige obsessies om een bepaalde ingeving te verwekken. Zo loop ik, mijzelf dwingend geen rekening te houden met de straten die ik mooi vind, de mensen die ik eventueel tegen zou kunnen komen of eventuele herhalingen waar ik in zou kunnen vervallen. Ik probeer aan zo min mogelijk te denken. Of liever gezegd probeer ik alleen te denken aan wat ik willekeurig bemerk. Lees verder

Standaard
Poëzie & Proza, Tim Reus

Ruïnes

Tim Reus;
Vertaalwetenschappen, Vaasa, Finland.

Ze is me
vergeten, want
zij kan dat.

Ik zit hier nog in de
ruïnes van onze relatie,

hier de computer met de
gebroken antenne zodat
internet niet meer werkt,

daar het bos van onze
eerste kus.

Toen was het er nog groen en geel
maar nu is het bladertapijt
zompig bruin en de lucht
groot en grijs.

Ik trek voorbij deze
vlagen als een kreupele
bevroren zwerver.

Maar soms,
heel soms,
kust een flintertje zonlicht
m’n gezicht en dan verdwijnt
de kramp uit m’n rug:

de mist heeft een einde.
Ergens.

Standaard
Chiara Staal, Opinie

Het twintigersdilemma: Depressief of aanstellerij?

Chiara Staal;
Psychologie, Amsterdam.

De populaire opinie is dat de studententijd geldt als de leukste periode uit het leven. Toch kampen steeds meer studenten met psychische klachten (http://www.ggznieuws.nl/home/het-depressietaboe-onder-studenten/), uiteenlopend van stress en spanning tot een depressie. Stellen we ons aan, of is het eigenlijk heel begrijpelijk? Lees verder

Standaard
Proza & Poëzie, Robbe Michiels

Muzikaal intermezzo

Robbe Michiels;
Engels-ICT Mechelen.

Het zwijgen en tranen vallen
Op de snaren die weerklinken
In de holte van de zaal en
Nerveuze handen zweten, het
Meisje naast me ontrafelt zachtjes
Haar trui en de voorgedragen woorden die
Zwaarte en au serieux
Met zich meedragen.

Hier zitten mensen die volwassenen of
Dat te vroeg geworden zijn en pijn
Is de meest efficiënte muze die de
Mensheid kent want
Mensen
Kijken alleen maar naar u om
Als ge ongelukkig zijt en zelfs dan
En zelfs dan
Blijven ze van u weg.

Pijn is zeggen blijf is zeggen help is
Vragen of dit is hoe leven moet en of ik dat dan wél goed doe.
Geluk is zeggen dat ik het kan, is zeggen het gaat, is zeggen
dat ge niet kapot zijt en dat ge mij niet moet proberen maken.
Beiden zijn niet waar.

De mens liegt, zichzelf voor en voor anderen,
Pathologisch, omdat hij wil geloven
Dat de wereld mooier is dan ze ooit kan zijn maar
ik heb geen behoefte aan al dat lelijks. Laat mij maar liegen dan, een
leugenaar zijn, misschien dat ik dan kan zeggen dat
Ik niet kapot ben, en niemand mij moet maken.

Standaard
Poëzie & Proza, Rosa Uijtewaal

De vroege nacht

Rosa Uijtewaal;
Geschiedenis, Amsterdam.

Halfwakker in een koortsdroom,
En ik dacht dat jij dat ook had,
Ijlend in een koortsdood
En ik was de enige die het zag

Het is een springvloed van paniek,
Mijn ogen staan naar waanzin
Mijn onderbewustzijn is sadistisch,
Want dit is slechts een begin

De nacht valt hier het eerst,
En sluit zich in om mij,
Ik heb toch weer niets geleerd,
Van achtervolging ben ik nooit vrij

Harde stemmen en smalend gelach,
Keer op keer diezelfde droom
En ik maar denken dat het echt was,
Koortsdood, koortsmoord

En ik dacht dat jij er echt was

Standaard
Harold Westendorp, Poëzie & Proza

Vrijdag

Harold Westendorp;
Rechten, Groningen. 

Vrijdagmiddag, 15:00 uur. Ik word wakker in mijn zonovergoten slaapkamer. Na enkele seconden wint de dorst naar water het van de wil om stil te blijven liggen. Ademen doe ik door mijn mond, de smaak van pep is nog niet uit mijn neus verdwenen. De berichtjes op mijn telefoon zorgen ervoor dat delen van de avond terug komen. Helaas. Lees verder

Standaard
Chris van Kalkeren, Poëzie & Proza

Een reis door mijn boekenkast

Chris van Kalkeren;
Sociologie, Amsterdam

Mensen die mij kennen weten dat ik een serieus probleem heb wat betreft boeken. Ik ben geobsedeerd met het verzamelen van series van dezelfde schrijver, ik heb nog een hele stapel boeken liggen die ik ooit moet lezen, maar iedere keer als ik mij in een boekwinkel begeef moet er een nieuw boek gekocht worden. Begrijp me niet verkeerd, ik hou ook ontzettend van lezen, maar ik hou nog net iets meer van boeken kopen en vooral van boeken om me heen hebben. Door een recente verhuizing heb ik mijn boekenkast opnieuw mogen inrichten. En hoewel de inrichting uiteindelijk vrijwel hetzelfde is gebleven (gesorteerd op taal en genre uiteraard, nooit op alfabetische volgorde), gaf het me de mogelijkheid mijn boeken eens goed te bekijken. Ga mee op een reis door mijn boekenkast. Lees verder

Standaard