Amée Zoutberg, Opinie

De Enige Weg Naar Gelijkheid

Amée Zoutberg;
Sociologie, politiek en journalistiek, Middelburg. 

Het lijkt erop dat een nieuw tijdperk de feministische golven gebroken heeft. Hoewel de millennials nog steeds veel feministische normen en waarden lijken te waarderen, is er bijna niemand meer die het aandurft zichzelf te omschrijven als ‘feminist’. Feministische doelen zoals gelijk loon voor man en vrouw, gelijke rechten en seksuele vrijheid worden nagestreefd, maar de politieke bevordering en verwerkelijking blijft veelal steken. Zelfs de wereldwijde #MeToo-beweging kwam niet veel verder dan het benoemen van seksuele intimidatie (vooral naar vrouwen toe), en werd aan twee kanten afgevallen: zelfbenoemde ‘echte feministen’ zagen de beweging als niet-feministisch, en tegelijkertijd distantieerden medestanders zich van het idee dat dit een feministische beweging zou kunnen zijn. Lees verder

Standaard
Jeanine van den Heuvel, Opinie

Gezelligheid kent wel tijd

Jeanine van den Heuvel;
Geschiedenis, Amsterdam. 

Ik zat vorige week in de kroeg. Mijn kameraden en ik hadden een goed gesprek over de koning, zegelringen en het weer. Gewoon, standaard gespreksonderwerpen. Afijn, u kent het wel. Ongevraagd schoven twee sujetten hun lichamen naast ons op de bank. Ze vroegen ons of ze hier konden zitten. Ons antwoord luidde bevestigend, en ze begonnen een praatje. We praatten mee, namen nog een slok bier en stonden als rechtgeaarde wereldburgers natuurlijk open voor nieuw contact. De een werkte voor een yoghurtfabriek, van de ander heb ik nooit meegekregen wat hij deed. Lees verder

Standaard
Joep Span, Opinie

Muzikale realisatie

Joep Span;
Engels, Utrecht.

Terwijl Wuthering Heights van Kate Bush uit mijn kleine maar degelijke boxje klinkt bedenk ik me dat muziek echt een geval apart is. Het voelde als een soort existentieel besef van vervreemding: dat iets wat je voor waar aanneemt in het dagelijks leven ineens abstract en heel ver weg lijkt, zodat alle bekende eigenschappen ervan vervagen als een slechte Spotify fade-out en er niets overblijft afgezien van de oorverdovende stilte van de gigantische wereld om je heen. Lees verder

Standaard
Julia Brooijmans, Opinie

De Slimme en de Domme

Julia Brooijmans;
Sociologie, Amsterdam.

Het draait in het leven om één ding: wie wil er nou géén hoger opgeleide zijn? In het studiejaar 2016/2017 begonnen 267.905 studenten aan hun wetenschappelijke opleiding. Opnieuw een recordjaar, want dit getal loopt al jaren op. In 2000/2001 waren er ongeveer 166 duizend nieuwe studenten. Het behalen van op z’n minst een hbo-diploma wordt steeds populairder. Leerlingen moeten op de middelbare school alle kansen krijgen om door te stromen naar hogere niveaus. Wanneer iemand van vmbo uiteindelijk in het WO terecht komt, wordt dat als een bewonderenswaardige prestatie beschouwd. Lager opgeleid zijn is uit. Het is echter onterecht. Lees verder

Standaard
Opinie, Stijn van Weegberg

Maak van treinreizen een feestje

Stijn van Weegberg;
Klinische Technologie, Delft.

Treinreizen is voor veel van ons een verplichte bezigheid die dagelijks veel ellende en frustraties oplevert. Als je door alle vertragingen en uitvallende treinen dan ook nog eens twee uur extra reistijd krijgt, is je leven goed samen te vatten als eat sleep train repeat. Ga maar na: je staat ’s ochtends op, doucht even, werkt een bakje yoghurt met muesli naar binnen en springt op de fiets naar het station, op weg naar je werk of studie. Eenmaal daar aangekomen baan je je een weg door de mensenmassa en kom je op een perron te staan waar die hele mensenmassa van net zich verzameld lijkt te hebben, maar dan keer twee. Wanneer je een plekje hebt gevonden, zittend of staand (maar vaker dat laatste), begint de sleur van mensen die te vroeg opstaan, vier rolkoffers in je gezicht en personen die menen dat hun Eastpak meer recht heeft op een stoel dan die 84-jaar oude vrouw met wandelstok. En aan het einde van de middag maak je dit dan allemaal nóg een keer mee.  Lees verder

Standaard
Chiara Staal, Opinie

Psychiatrische problematiek bij jeugdigen als een opblaasbal onder water

Chiara Staal;
Psychologie, Amsterdam.

Voortdurend staan de kranten vol met berichten over zorginstellingen die om budgettaire of gerelateerde redenen tijdelijk geen behandeltrajecten meer kunnen starten, zorgverleners die – volledig tegen hun liefde voor het vak en de doelgroep in – de zorg voor kinderen en jongeren door toegenomen administratiedruk opgeven en professionals die de noodklok luiden. Hoe zijn we hier terechtgekomen en hoe hard moet die noodklok geluid worden? Als studente Psychologie is dit iets waar ik mij, vanuit mijn interesse in het vakgebied, urenlang druk over kan maken. Ik vraag mezelf af hoe het mogelijk is dat de zorg voor jongeren op dit moment dusdanig te kort schiet, dat velen niet de juiste hulp krijgen – om welke reden dan ook –, terwijl zij dit ontzettend hard nodig hebben. Een deel van deze, bovendien in grootte toenemende, groep laten wij schijnbaar in de kou achter. Lees verder

Standaard
Sophie Janssens, Wetenschappelijk

Aristide Bruant als naturalistische feminist

Sophie Janssens;
Geschiedenis, Nederlandse taal & cultuur, Amsterdam.

Het fin de siècle van Parijs kenmerkte zich door een enorme groei van allerlei kunststijlen en maatschappelijke bewegingen. Aan de hand van het lied A Saint-Lazare zien wij hoe deze twee ontwikkelingen hand in hand konden gaan.

De gewone man als muze
Tussen 1889 en 1904 schreef de Parijse chansonnier Artistide Louis Armand Bruant de driedelige liedserie Dans la rue, waarin hij verhalen bezingt over Parijzenaren, die zich elke keer op een typerende Parijse plek bevinden. Zo behandelt hij de gevangenis La Roquette en de kunstenaarswijk La Batignolles. Meestal betreffen zijn liederen tragische situaties en Bruant stond er dan ook om bekend zich te beklagen over het lot van minderbedeelden. Als uitgesproken socialist zong en schreef hij veel over de lagere samenlevingsklassen, waarbij hij deze als slachtoffer van het systeem en de maatschappij weergaf. In het lied A Saint-Lazare toont Bruant zijn hoofdrolspeelster echter niet slechts als slachtoffer van het systeem, maar ook van de man.
Lees verder

Standaard